• TH EN
    TH
น้อยหน่า
  • น้อยหน่า
  • น้อยหน่า (apple sugar) เป็นไม้ทรงพุ่มขนาดเล็ก มีถิ่นกำเนิดในแถบอเมริกากลางและใต้ นำเข้ามาปลูกในประเทศแถบเอเชียครั้งแรกโดยชาวสเปน และชาวโปรตุเกส ส่วนในประเทศไทยมีการนำเข้าน้อยหน่าครั้งแรกในสมัยลพบุรี โดยจะเพาะปลูกมากในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะของผลน้อยหน่า เนื้อผลจะมีสีขาว ให้รสหวาน มีเมล็ดสีดำ ซึ่งส่วนที่นำมาใช้เป็นยารักษาอาการต่าง ๆได้แก่ ผล ผลดิบ ผลแห้ง เมล็ด และใบ สำหรับไทยนิยมนำใบหรือเมล็ดของน้อยหน่ามาใช้ในการกำจัดเหา เห็บหมัด เป็นต้น

  • น้อยหน่า ชื่อสามัญ Sugar apple, Sweetsop

    น้อยหน่า ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Annona squamosa L. จัดอยู่ในวงศ์กระดังงา (ANNONACEAE)

    น้อยหน่า มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า ลาหนัง (ปัตตานี), หน่อเกล๊ะแซ (แม่ฮ่องสอน), มะนอแน่ มะแน่ (ภาคเหนือ), หมักเขียบ (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) เป็นต้น

  • ปัจจุบันการปลูกน้อยหน่าในประเทศไทยมีอยู่หลายชนิดด้วยกัน และมีชื่อเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น เช่น ภาคกลาง เรียก น้อยหน่า ภาคตะวันออก เรียก นอแฟ, มะนอแฟหรือมะแฟ ภาคอีสาน เรียก มักเขียบ ภาคใต้ เรียก น้อยแน่ ลาหนัง (ปัตตานี) ชื่ออื่นๆ เตียม, น้อยแน่, มะลอแน่, มะออจ้า ส่วนประเทศเขมรเรียกน้อยหน่าว่า เตียบ

  • เนื่องจากการปลูกน้อยหน่านิยมใช้เมล็ด จึงทำให้เกิดการกลายพันธุ์ได้ง่าย น้อยหน่าในประเทศไทย แบ่งเป็น 2 พันธุ์ใหญ่ๆ ได้แก่ พันธุ์พื้นเมืองหรือพันธุ์ฝ้าย และพันธุ์น้อยหน่าหนัง มีแหล่งปลูกที่สำคัญได้แก่ นครราชสีมา ลพบุรี และสระบุรี

  • ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
    1. ลำต้น
    น้อยหน่าจัดเป็นไม้ผลยืนต้นผลัดใบ มีทรงพุ่มขนาดเล็ก ลำต้นแท้สูงประมาณ 1 เมตร และจะแตกกิ่งก้านออกเป็นกิ่งหลัก กิ่งรอง กิ่งแขนง และกิ่งย่อย โดยจะแตกกิ่งอยู่ในระดับต่ำถัดจากลำต้นแท้ การแตกกิ่งจะไม่เป็นระเบียบ ลำต้น และทรงพุ่มอาจสูงมากกว่า 5 เมตร ลักษณะเปลือกลำต้นบาง ผิวเปลือกสากหยาบ สีน้ำตาลถึงดำ

  • 2. ใบ
    ใบน้อยหน่าจัดเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกันบนกิ่ง สีใบเมื่ออ่อนจะออกสีขาวปนเขียว ใบแก่จะออกสีเขียวเข้มปนน้ำตาล มีลักษณะใบเป็นรูปหอก ปลายใบแหลมหรือค่อนข้างเรียวแหลม ส่วนโคนใบก็มีลักษณะเป็นรูปลิ่ม เมื่อนำมาขยี้จะมีกลิ่นเฉพาะตัว

  • 3. ดอก
    ดอกน้อยหน่าจะแทงออกเป็นตาดอกตามกิ่ง ทั้งกิ่งแก่หรือส่วนของลำต้น ซึ่งมักจะออกดอกในฤดูใบไม้ผลิหลังจากผลัดใบแล้ว หรือในช่วงต้นฤดูฝน หลังได้รับความชื้นหรือน้ำแล้ว ดอกของน้อยหน่าจะแทงออกเป็นกลุ่มๆ ละ 2-5 ดอก บริเวณจุดเดียวกัน ต้นน้อยหน่าขนาดกลางหนึ่งต้นจะออกดอกประมาณ 1,000-1,500 ดอก

  • ดอกจัดเป็นดอกแบบสมบูรณ์เพศที่มีดอกตัวผู้ และดอกตัวเมียในดอกเดียวกัน ดอกมีสีน้ำตาลปนขาว ดอกเกสรตัวผู้จะมีก้านช่อ และกระเปาะละอองเกสร รวมกันอยู่รอบเกสรตัวเมีย ที่มีรังไข่ 1 อัน การผสมเกสรจะผสมแบบผสมข้าม เนื่องจากเกสรมีความพร้อมในการผสมไม่พร้อมกัน ซึ่งการผสมเกสรจะติดดีในช่วงเวลา 9.00-12.00 น. และอีกช่วง 14.30-17.30 น. มีระยะผลิดอกถึงดอกบานประมาณ 31-45 วันขึ้นอยู่กับความอุดมสมบูรณ์ของดิน และปัจจัยการดูแลรักษา

  • ดอกน้อยหน่าในระยะดอกตูมที่แล้วบานจะอยู่ได้ 3-4 วัน ซึ่งจะบานทั้งกลางวัน และกลางคืนโดยดอกจะบานจากปลายกลีบดอกสู่ส่วนโคนดอก เมื่อดอกบานเต็มที่จะเห็นเกสรตัวเมีย และเกสรตัวผู้อย่างชัดเจน การบานของดอกจะบานมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับความชื้น หากมีความชื้นสูงดอกจะบานมาก ส่วนอุณหภูมิต่ำ ดอกจะบานได้ดีกว่าอุณหภูมิสูง

  • 4. ผล
    ผลมีลักษณะเป็นผลรวม เกิดจากดอกเดียว แต่ประกอบด้วยรังไข่หลายอัน หลังจากที่ผสมเกสร และเติบโตสักระยะจะเห็นมีเมล็ดอยู่ในรังไข่ 1 เมล็ด ในแต่ละรังไข่ โดยมีเนื้อของน้อยหน่าที่เป็นส่วนรับประทานจะเป็นส่วนที่เจริญที่ด้านใน และผนังของรังไข่จะเจริญไปเป็นเปลือก ซึ่งจะมีรูปร่าง และขนาดของผลแตกต่างกันไปตามพันธุ์ และการดูแล โดยมากผลจะมีลักษณะกลมรี ขึ้นอยู่กับพันธุ์ และการดูแลรักษา ผิวเปลือกน้อยหน่าจะมีลักษณะเป็นตานูน มีสีเขียว และเขียวอ่อนแกมเหลืองเมื่อสุก เนื้อจะมีลักษณะนุ่ม ชุ่มน้ำ มีรสชาติหวาน หอม

  • การปลูกน้อยหน่า
    การปลูกน้อยหน่านิยมปลูกด้วยการเพาะเมล็ดมากที่สุด รองลงมาเป็นการปลูกจากกิ่งพันธุ์ตอนที่ต้องการให้ผลเหมือนต้นแม่พันธุ์หรือต้องการรักษาต้นแม่ให้เพื่อให้ผลนำมาขยายพันธุ์จากเมล็ดต่อ

    พันธุ์น้อยหน่า
    น้อยหน่าในประเทศไทยนิยมปลูกโดยการใช้เมล็ด จึงทำให้เกิดการกลายพันธุ์จากพันธุ์เดิมได้ง่าย การแบ่งแยกพันธุ์น้อยหน่าจะดูจากลักษณะของสีผิว สีเนื้อ สีของใบ แบ่งตามลักษณะของผลทั้งภายในและภายนอก เป็น 2 พันธุ์ คือ
    1. น้อยหน่าพื้นเมืองหรือน้อยหน่าฝ้าย มี 2 สายพันธุ์ ตามลักษณะของผล คือ น้อยหน่าฝ้ายเขียวที่มีผลสีเขียว และน้อยหน่าฝ้ายครั่งที่มีผลสีม่วงเข้ม
    2. น้อยหน่าหนังหรือน้อยหน่าญวน มี 3 สายพันธุ์ คือ
    น้อยหน่าหนังเขียว จะมีผลสีเขียว
    น้อยหน่าหนังทอง ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของน้อยหน่าหนังเขียวจากการการเพาะเมล็ด โดยผลจะมีสีเหลืองทอง
    น้อยหน่าหนังครั่ง ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ของน้อยหน่าหนังเขียวจากการการเพาะเมล็ดเช่นเดียว กับหนังทอง โดยมีผลสีม่วงเข้มคล้ายน้อยหน่าฝ้ายครั่ง

  • ส่วนพันธุ์ น้อยหน่าในต่างประเทศ เช่น พันธุ์ Washington, Balangar, Barbados, British Guiana, Crimson, Kakarlapahad, Mammoth, Red-specked, และ White-stemmed เป็นต้น (Morton, 1987b) ในฟลอริดามีการปลูกน้อยหน่าไม่มีเมล็ด พันธุ์ Brazilian Seedless และ Cuban Seedless ที่มีผลสีม่วง มีเนื้อออกม่วงหรือชมพู แต่มีข้อเสีย คือ ผลมักแตกเมื่อแก่ ส่วนที่ไต้หวันมีการปลูก 7 พันธุ์ คือ ไถตงอีเฮ่า, จื่อเซ่อจง, ต้ามู่จง, ซี่หลิงจง, หร่วนจือจง, ซูหลิงจง และจูหลาน แต่พันธุ์ที่นิยมมากที่สุด คือ ซูหลิงจง และต้ามู่จง

  • การเก็บผลผลิต
    น้อยหน่าจะสามารถให้ผลได้เมื่อมีอายุประมาณ 2-3 ปี ขึ้นไป การเก็บผลผลิตของน้อยหน่า โดยทั่วไปมีระยะเวลาการเก็บตั้งแต่ดอกบานจนถึงเก็บผลได้ ประมาณ 120-125 วัน

    สารสำคัญที่พบ
    เมล็ดน้อยหน่ามีสารที่เป็นน้ำมันประมาณ 45 เปอร์เซ็นต์ มีโปรตีนในเมล็ดประมาณ 14.2 เปอร์เซ็นต์ เมื่อสกัดด้วยเฮกเซนจะได้น้ำมันที่ประกอบด้วย free fatty acid 3.7 เปอร์เซ็นต์ และสารประกอบที่เป็นน้ำมันหอมระเหย นอกจากนั้น ในเมล็ดน้อยหน่ายังประกอบด้วยสารสำคัญหลายชนิด เช่น acetylcholine, annonastatin, alkaloids, annacins, annonin I (squamocin), annonaine, annonin VI, carbohydrate, citric acid และ enzyme ส่วนกลุ่มของไขมัน ได้แก่ ไขมัน, glycoside, linoleic acid, neoannonin , oleic acid และ palmitic acid ในกลุ่มของโปรตีนได้แก่ เรซิน,
    β– sitosterol, steroid และ stearic acid

  • เมล็ด : Alkaloid, Glycosides, Steroid, Resins มีน้ำมัน 45% Anonanine, Anonaine
    เปลือก : Alkaloid anonaine
    ใบ : Hydroyanimic acid, Anonaine
    ราก : Hydroyanicmic acid

    สารประกอบในส่วนของเมล็ดที่สำคัญ และนิยมนำมาใช้ประโยชน์ คือ สาร annonaine ที่มีมากถึง 45 เปอร์เซ็นต์ ดเป็นสารในกลุ่ม isoquinolone ซึ่งสาร annonaine ประกอบด้วย organic acid, resin, steroid และ alkaloid โดยสาร alkaloid ถือเป็นสาร annonaine ที่เป็นอินทรีย์สารที่มีไนโตรเจนเป็นองค์ประกอบ (organic nitrogen compound) มีคุณสมบัติเด่น คือ มีรสขม ไม่ละลายน้ำ ละลายได้ในสารละลายอินทรีย์ (organic solvent) ที่เป็นด่าง

  • ประโยชน์น้อยหน่า
    1. การใช้ประโยชน์ทั่วไป
    น้อยหน่าถือเป็นผลไม้ที่นิยมรับประทาน มีเนื้อมาก เนื้อนุ่มหวาน มีรสหอม เนื้อน้อยหน่ามีคุณค่าทางโภชนาการสูง ในน้อยหน่า 1 ผล จะประกอบด้วยน้ำ (73.5%), คาร์โบไฮเดรท(23.9%) โปรตีน(1.6%), ไขมัน(0.3%), แคลเซียม( 0.02%), ฟอสฟอรัส(0.04%) ธาตุเหล็ก และวิตามินซี

  • 1. ช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระในร่างกาย

    2. ช่วยบำรุงผิวพรรณ เส้นผม และดวงตา

    3. น้อยหน่าเป็นผลไม้ที่มีไขมันต่ำ จึงเหมาะสำหรับผู้ที่กำลังลดน้ำหนักหรือลดความอ้วน และรักษาสุขภาพ (แต่สำหรับผู้ป่วยเบาหวานถือเป็นข้อยกเว้น)

    4. ช่วยรักษาโรคหอบหืด (วิตามินซี)

  • 5. ช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด (เส้นใย)

    6. ช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล (วิตามินบี 3)

    7. ช่วยลดความดันโลหิต (โพแทสเซียม)

    8. ช่วยบำรุงหัวใจให้มีสุขภาพแข็งแรง ป้องกันการเกิดโรคหัวใจ

    9. มีส่วนช่วยรักษาโรคโลหิตจาง

  • 10. ใบน้อยหน่ามีสรรพคุณช่วยรักษาโรคมะเร็งและเนื้องอก (ใบ)

    11. ช่วยรักษาโรคไขข้อและโรคข้ออักเสบ (แมกนีเซียม)

    12. ช่วยเสริมสร้างกระดูกและฟันให้แข็งแรง (แมกนีเซียม)

    13. ช่วยรักษาสมดุลของน้ำในร่างกาย (แมกนีเซียม)

  • 14. ช่วยส่งเสริมการผลิตพลังงานในร่างกาย (วิตามินบี)

    15. ช่วยในการสร้างฮีโมโกลบิน (Hemoglobin) (ทองแดง)

    16. ช่วยลดความเสี่ยงต่อการที่เด็กทารกพิการแต่กำเนิด (โฟเลต)

    17. ช่วยทำให้อาเจียน (ราก)

    18. ช่วยบรรเทาอาการปวดเหงือกปวดฟัน (เปลือกต้น)

  • 19. ประโยชน์น้อยหน่า ช่วยในการย่อยอาการ ทำให้ขับถ่ายได้สะดวก (ผล)

    20. ใช้เป็นยาระบาย (ราก)

    21. แก้อาการท้องร่วง (เปลือกต้น)

    22. ใช้เป็นยาสมานลำไส้ (เปลือกต้น)

    23. ช่วยแก้รำมะนาด (เปลือกต้น)

  • 24. น้อยหน่ามีสรรพคุณทางยาช่วยรักษาโรคเริม (ผลแห้ง)

    25. สรรพคุณทางยาของน้อยหน่าใช้แก้พิษงู (ผล, ราก, เปลือกต้น)

    26. แก้งูสวัด (ผลแห้ง)

    27. ช่วยสมานแผล ใช้เป็นยาฝาดสมาน (เปลือกต้น)

    28. สรรพคุณน้อยหน่า ช่วยรักษาแผลไฟไหม้ อักเสบ น้ำร้อนลวก (ผล)

  • 29. น้อยหน่ามีสรรพคุณใช้แก้ฝีในลำคอ (ผล)

    30. ใช้แก้ฝีในหู (ผลแห้ง)

    31. เมล็ดน้อยหน่ามีสรรพคุณช่วยรักษากลาก เกลื้อน ด้วยการใช้เมล็ดหรือใบน้อยหน่าสดนำมาคั้นเอาน้ำ แล้วนำมาพอกบริเวณที่เป็น (ผล, ใบสด, เมล็ด)

    32. ประโยชน์ของใบน้อยหน่า ใช้เป็นยารักษาหิด ด้วยการใช้สดหรือเมล็ดสดมาตำให้ละเอียด แล้วเติมน้ำมันพืชลงไปพอแฉะ แล้วนำมาทาบริเวณที่เป็นวันละ 3 รอบ จนกว่าหิดจะหาย (ใบ, เมล็ด)

  • 33. สรรพคุณใบน้อยหน่าช่วยแก้อาการฟกช้ำบวม (ใบ)

    34. สรรพคุณของน้อยหน่าช่วยฆ่าพยาธิ (ผล, ใบ)

    35. สรรพคุณของใบน้อยหน่าช่วยฆ่าพยาธิในเด็ก ด้วยการใช้ใบสดประมาณ 15 ใบนำมาต้มกับน้ำ 5 ถ้วยจนเหลือ 3 ถ้วยแล้วนำมาดื่มวันละ 3 ครั้ง (ใบ)

  • 36. ใบน้อยหน่ากำจัดเหา ช่วยทำให้ไข่เหาฝ่อ ฆ่าเหา ด้วยการใช้ใบน้อยหน้าสดประมาณ 4 ใบนำมาตำผสมกับเหล้าขาว แล้วเอาน้ำที่ได้มาชโลมให้ทั่วศีรษะ แล้วใช้ผ้าคลุมไว้ประมาณ 10 นาทีแล้วใช้หวีสางออก (หรือจะใช้แค่น้ำคั้นจากใบอย่างเดียวก็ได้) หรือจะใช้เมล็ดนำมาบดคั้นกับน้ำมะพร้าว (อัตราส่วน 1:2) แล้วกรองเอาแต่น้ำมาชโลมให้ทั่วศีรษะ แล้วใช้ผ้าโพกไว้ประมาณ 1-2 ชั่วโมง และห้ามชโลมยาทิ้งไว้ข้ามคืน ทำเสร็จแล้วให้สระผมทำความสะอาดทุกครั้ง (ใบ, เมล็ด)

  • 37. ประโยชน์ของน้อยหน่าใช้เป็นยารักษาจี๊ด ด้วยการใช้เมล็ดสดประมาณ 20 เมล็ดนำมาตำให้ละเอียด แล้วใช้สารส้มขนาดเท่าหัวแม่มือใส่ในฝาละมี ตั้งไฟอ่อน ๆ เมื่อสารส้มละลายแล้ว ให้โรยผงของเมล็ดน้อยหน่าลงไปทีละน้อย คนให้เข้ากัน หลังจากนั้นใช้ไม้ป้ายยาที่กำลังร้อนแต่พอให้ผิวหนังทนได้ แล้วป้ายลงตำแหน่งที่บวม ทำวันละ 2 รอบเช้าเย็น จนกว่าจะหาย (เมล็ด)

  • 38. เมล็ดน้อยหน่ากำจัดเห็บหมัดในสุนัข สูตรเดียวกับกำจัดเหา (ใบ,เมล็ด)

    คุณค่าทางโภชนาการของน้อยหน่าต่อ 100 กรัม

    · พลังงาน 94 กิโลแคลอรี

    · คาร์โบไฮเดรต 23.64 กรัม

    · เส้นใย 4.4 กรัม

  • · ไขมัน 0.29 กรัม

    · โปรตีน 2.06 กรัม

    · วิตามินบี 1 0.11 มิลลิกรัม 10%

    · วิตามินบี 2 0.113 มิลลิกรัม 9%

    · วิตามินบี 3 0.883 มิลลิกรัม 6%

  • · วิตามินบี 5 0.226 มิลลิกรัม 5%

    · วิตามินบี 6 0.2 มิลลิกรัม 15%

    · วิตามินบี 9 14 ไมโครกรัม 4%

    · วิตามินซี 36.3 มิลลิกรัม 44%

    · ธาตุแคลเซียม 24 มิลลิกรัม 2%

  • · ธาตุเหล็ก 0.6 มิลลิกรัม 5%

    · ธาตุแมกนีเซียม 21 มิลลิกรัม 6%

    · ธาตุแมงกานีส 0.42 มิลลิกรัม 20%

    · ธาตุฟอสฟอรัส 32 มิลลิกรัม 5%

    · ธาตุโพแทสเซียม 247 มิลลิกรัม 5%

  • · ธาตุโซเดียม 9 มิลลิกรัม 1%

    · ธาตุสังกะสี 0.1 มิลลิกรัม 1%

    % ร้อยละของปริมาณแนะนำที่ร่างกายต้องการในแต่ละวันสำหรับผู้ใหญ่ (ข้อมูลจาก : USDA Nutrient database)

    ข้อควรระวัง

  • · น้ำคั้นจากใบน้อยหน่า ต้องระวังอย่าให้ถูกบริเวณตาหรือเปลือกตา บริเวณรูจมูก ริมฝีปาก เพราะอาจจะทำให้เกิดอาการแสบร้อน ถ้าเข้าตาอาจทำให้เยื่อบุตาอักเสบได้ ต้องให้รีบล้างออกด้วยน้ำสะอาดทันที

    · น้ำสกัดจากเมล็ดน้อยหน่าอาจจะทำให้เกิดอาการแพ้ได้ ควรระวังอย่าให้เข้าตา เพราะจะทำให้เกิดอาการแพ้ระคายเคือง เยื่อบุตาอักเสบได้

  • · สำหรับผู้ที่เป็นโรคเบาหวานควรบริโภคน้อยหน่าแต่เล็กน้อยและนาน ๆ ครั้ง เนื่องจากน้อยหน่าเป็นผลไม้ที่มีรสหวานจัด การรับประทานปริมาณมากอาจทำให้อาการของโรคเบาหวานกำเริบขึ้นได้

    2. ยาสมุนไพร
    การใช้น้อยหน่าเป็นยาสมุนไพรเพื่อรักษาโรค พบว่า มีการนำส่วนต่าง ๆ ของน้อยหน่ามาใช้ เช่น ราก นำมาต้มน้ำดื่มเป็นยาระบาย, เปลือกนำมาฝนกับหินใช้เป็นยาสมานแผล, ใบ ใช้เป็นยาฆ่าเชื้อโรค ขับพยาธิลำไส้ โดยนำมาโขลกให้ละเอียดใช้พอกแก้ฟกช้ำ รักษาโรคกลาก เกลื้อน และโรคผิวหนังอื่นๆ รวมถึงช่วยในการรักษาแผล, เมล็ด และใบ ใช้เป็นยาฆ่าเหา (โดยนำเมล็ด 10 เมล็ด หรือ ใบสด 1 กำมือ หรืออย่างใดอย่างหนึ่งมาตำให้ละเอียดผสมน้ำมันพืช 1-2 ช้อนโต๊ะ แล้วนำมาชโลมผมให้ทั่ว ใช้ผ้าคลุมโพกไว้ประมาณครึ่งชั่วโมง แล้วจึงล้างออก) นอกจากนั้นเมล็ด สามารถนำมาสกัดเอาน้ำมันทำสบู่หรือใช้ประโยชน์ในด้านบำรุงผิวหรือความสวย ความงาม ส่วนกากที่เหลือสามารถทำปุ๋ยได้

  • 3. ยาป้องกัน และกำจัดศัตรูพืช
    การใช้เป็นยาป้องกัน และกำจัดแมลงศัตรูพืช นิยมนำส่วนของเมล็ด และใบมาใช้ โดยนำเมล็ด 1 กิโลกรัม มาบดให้ละเอียด ผสมกับน้ำ 20 ลิตร และแช่ทิ้งไว้ประมาณ 1-2 วันจากนั้น กรองเอาน้ำไปฉีดพ่นในแปลงเกษตร น้ำหมักที่ได้มีฤทธิ์ป้องกัน และกำจัดเพลี้ยอ่อนได้

  • จากรายงานการ ศึกษาโครงการสำรวจวิทยาการทดแทนสารเคมี (2531) พบว่า เมื่อนำเมล็ดน้อยหน่าบดละเอียดครึ่งกิโลกรัม ผสมน้ำแล้วนำไปต้มสามารถฆ่าแมลงวันทองตายได้ 50% ขณะที่น้ำจากเปลือกสดทำให้แมลงวันทองตาย 73 % ภายใน 24 ชั่วโมง

  • แสงแข น้าวานิช (2542) ศึกษาพบว่า สารสกัดจากเมล็ดน้อยหน่าที่ความเข้มข้น 5 และ 10 %(w/v) สามารถควบคุมด้วงงวงข้าวโพดได้ และมีประสิทธิภาพควบคุมการเกิดในลูกรุ่น F1 ของด้วงงวงข้าวโพดได้

    Norman and Nuntawan, (1992) รายงานข้อมูลด้านประสิทธิผลของสารสกัดจากเมล็ดน้อยหน่า ดังนี้
    ออกฤทธิ์เป็นยาฆ่าแมลง โดยเมล็ดน้อยหน่าตากแห้งที่สกัดด้วยอีเธอร์ มีผลยับยั้งตัวเต็มวัยของ Musca nebulo และ Tribolium castaneum โดยมีค่า LD50 เท่ากับ 0.09 % และ 0.22 % ตามลำดับ
    สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตในระยะตัวหนอน และระยะไข่ของผีเสื้อไหม มีค่า LD50 เท่ากับ 0.20 % และ 0.14 % ตามลำดับ สารสกัดจากเมล็ดน้อยหน่ายังสามารถกำจัดเพลี้ยจักจั่นสีเขียว ที่ใช้ความเข้มข้น 5, 10, 20, 30 และ 50 เปอร์เซ็นต์
    สาร annonaine และ neoannonin ซึ่งสกัดได้จากส่วนของเมล็ดน้อยหน่ามีความเป็นพิษสูงต่อไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัยของแมลงวันผลไม้ (Drosophilla melanogaster)

  • สรรพคุณน้อยหน่า
    ราก
    ใช้เป็นยาระบาย ถอนพิษเบื่อเมา ทำให้เกิดการอาเจียน และแก้พิษงูได้

    เปลือกต้น และเนื้อไม้
    เปลือกต้นแก้ฟกช้ำบวม แก้กลาก เกลื้อน มีฤทธิ์ฆ่าพยาธิผิวหนัง ขับพยาธิลำไส้ ฆ่าเหาแก้หิด เส้นใยของเปลือกใช้ทำกระดาษ ส่วนเนื้อไม้มีสีเหลืองของสาร Morin ใช้ย้อมผ้าไหม ผ้าแพรหรือผ้าอื่นๆ

  • ผล และส่วนของเปลือกผล
    ใช้แก้พิษงู แก้ฝีในคอ ขับพยาธิ ฆ่าพยาธิผิวหนัง หรือใช้กินสดหรือต้มน้ำหรือเชื่อมกินก็ได้ เป็นยาเย็น ยาระบายอ่อนๆ แก้ธาตุไม่ปกติ ขับเสมหะ ลดเสมหะ

    เมล็ด
    เป็นยาฆ่าเหา ฆ่าพยาธิตัวจี๊ด และแก้บวม สกัดเอาน้ำมันมาใช้ประโยชน์

    ใบ
    ใช้ใบอ่อนหรือใบแก่ ทำเป็นชาเขียวสำหรับชงน้ำดื่ม ช่วยลดน้ำตาลในเลือด ลดไขมันในเส้นเลือด ช่วยลดความดันโลหิต เป็นยาขับเหงื่อ แก้ไข้ ทำยาต้ม ใช้อมแก้คอเจ็บ แก้ไอ ทำให้เยื่อชุ่มชื่น นอกจากนั้น ยังใช้เลี้ยงไหม หรือนำใบอ่อนปรุงเป็นอาหาร

  • สาร alkaloid มีประโยชน์ในการรักษาโรคได้หลายอย่าง เช่น ใช้เป็นยาระงับปวดยาชา ใช้เป็นยาแก้ไอ ยาแก้หอบหืด ยารักษาแผลในกระเพาะ และลำไส้ ยาลดความดัน ยาควบคุมการเต้นของหัวใจ เป็นต้น

    ณรงค์ จึงสมานญาติ (2539) ศึกษาพบว่า เมล็ดน้อยหน่าที่บดเป็นผง แล้วแช่ด้วยน้ำผสมแอลกอฮอล์ 10% (แอลกอฮอล์ 95% 1 ขวด ผสมน้ำ 9 ขวด) ให้ท่วมผงเมล็ดน้อยหน่าเล็กน้อย โดยแช่ทิ้งไว้หนึ่งคืน แล้วกรองเอาส่วนน้ำสำหรับเป็นหัวเชื้อ ก่อนใช้จะผสมน้ำหรือแอลกอฮอล์ 10 % ประมาณ 6 เท่า แล้วใช้ฆ่าเห็บด้วยการฉีดพ่นที่ตัวเห็บ ซึ่งพบว่าสามารถฆ่าได้ทั้งเห็บตัวอ่อน เห็บตัววัยรุ่น และเห็บตัวแก่

  • ปอง ทิพย์ และ ปิยธิดา (2540)ได้ทำการทดสอบฤทธิ์ในการฆ่าเหาของสารสกัดเมล็ดน้อยหน่า ที่สกัดด้วยปิโตรเลียมอีเธอร์ พบว่า สารสกัดที่ความเข้มข้น 5 เปอร์เซ็นต์ สามารถฆ่าเหาให้ตายได้หมดในเวลา 60 นาที นอกจากนี้ สารสกัดจากเมล็ดน้อยหน่าที่ความเข้มข้น 150 มิลลิกรัม/ลิตร มีฤทธิ์กระตุ้นมดลูกหนูตะเภา และที่ความเข้มข้น 0.3 มิลลิกรัม มีฤทธิ์ในการบีบมดลูกได้เท่ากับ oxytocin

  • ความเป็นพิษข้องน้อยหน่า
    สารสกัดเมล็ดน้อยหน่าจากอีเธอร์สามารถทำให้ตาของกระต่ายบวม และสร้างความเป็นพิษต่อตาที่ความเข้มข้น 50 มิลลิกรัม/ลิตร และทดสอบกับผิวหนังกระต่าย เมื่อเปรียบเทียบความเป็นพิษจากสารสกัดต่างๆ พบว่า สารสกัดจากเมล็ดน้อยหน่าที่สกัดจากตัวทำละลายชนิดต่างๆ ให้ความเป็นพิษต่างกัน โดยสารสกัดที่ให้ความเป็นพิษมากไปถึงน้อยที่สุด คือ ปิโตรเลียมอีเธอร์ อีเธอร์ คลอโรฟอร์ม และเอธานอล ตามลำดับ

  • แหล่งอ้างอิง : วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี, www.rspg.or.th, www.thaicrudedrug.com , www.lifestyle.iloveindia.com, ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย เต็ม สมิตินันทน์ สำนักงานหอพรรณไม้ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช https://medthai.com

ยืนยันคำสั่ง?
คุณต้องการดำเนินการต่อไปหรือไม่?
Message